Арман арман алдамайды, самгап ушып келем саган, 
Калай от боп лауламайды, махаббатым мен ансаган, 
Мен ансаган колдін нуры, селт еткендей шайкалады, 
Коніліннін молдірлігі молт еткенде байкалады! 

Аялаган аяулы аппак кусым-ау, 
саялаган жанымдай тап-таптысын-ау, арайланган жап-жарык жан шуагымдай,
журегымды сен менын сактап турынсы-ау, 

сулулыгы дуниенын сен бар кезде жарасады, 
сен баринен бик един кым сенымен таласады, 
ак кусым-ау жарык бердын алаулаган аспаныма, 
жулдызымды жагып бердин канаттымды тапканымда.