Սասնու ահեղ կռվին Գելիգուզանցի Հավսեն,
Երկու մանչն իր ղրկեց Գրքոյին քոմակ:
Մեր սուրբ Մարաթուկ, Անդոկ, Ծովասար կկանչեն, 
Չուր եփ մեռուկ մենք մնանք, ամոթ եղի մեզ:

ՈՒր մենք քար կհալցունք, 
Ջուր կդարձունք երկաթ,
Հերիք էղնինք ծառա,
Տաջիկներուն վատ: 

Իրեն երկու տղին Ավեյին, Հաջոյին, 
Գրքոն առավ ուր խումբ, մտավ գոտեմարտ,

Հաջո, Հաջո լաչակ քաշեմ, 
Քաշեմ ես քո գլուխ, 
Հորի ես կայնե լաո, 
Մտի գոտեմարտ: 

Երգում էր հայ քաջուհին, գրոհ տանում որիք իր, 
Երգում են մայր ու որդի, երգ այս անբասիր, 
Առյուծ մըր առջև են կփախնի քանց կատու, 
Հերիք եղնինք հայեր տաջկին հարկատու:

Հերիք այսքան արյուն, չտեսանք վառ գարուն
Մըր աչքերում միշտ լաց, օգնե մեզ աստված, 
Դուք մըզի ապավեն, փրգիք թուրքի դավեն 
Քաջ որդիք Սասնա տան մենք ձեզի ‹