Яшчэ нябачны я ва лоне,
У сэрцы маім адкрыцце
Святла часцінку і любові
З сабой прынесці ў жыцце.
Але свой лёс не выбіраем,
Нам застаецца спадзяванне, 
Што на зямлі нас хтось чакае,
З пяшчотай, ласкай і каханнем.

Плач зямля, бо неба плача,
Усё магло бы быць іначай.
Плач зямля, бо сэрца плача,
Усё магло бы быць іначай.

Ён прагнуў свет перамяніць,
Хацеў так споўніць прызначэнне.
Цяпер нічога не змяніць,
Прымае кожны сам рашэнне.
Любоў і шчырасць чыстых душаў
Навучаць моцнымі нас быць
І слёзы горкія асушаць,
Бо будзем вечна з Майстрам жыць.