իմ դատաստանը ես եմ կայացրել, ինձ մի մեծ պատիժ ու աչքերիտ դեմ, բայց եթե անգամ ինքս ինձ հարցնեմ որ մեղքիս համար??անշուշտ կլռեմ ուսերս թափ տալով կպատասխանեմ ես ինչ իմանամ. իրականացնողը դու ես լինելու կգնդակահարես հարսանեկան քո հրավիրատոմսով, ես կգամ անխոս քո հարսանիքին դու անհոգ եղիր եռբեք ցույց չեմ տա թե ով եմ եղել, թե ով ես եղել դու ես չեմ հարփի շատ, որ կառողանամ աչքովս տեսնել ոնցեն տանում քեզ, իսկ երբ կհանեն ձեր տանից արդեն հարսի շորերով ես մեղմիկ ձայնով սիրուս պես հզոր սիրով լի սրտով կօրհնեմ ձեր կյանքը, կանաչ ճանապարհը, բայց եսել կգամ քո կողմից խնամվի, իսկ երբ փեսացուտ հարցնի ես ով եմ?հուզմունք ու թախիծ մեջտ կպահես կարող ես արդեն ետպես էլ ասել չգիտեմ ով է ես ինչ իմանամ?իսկ երբ ներս կմտնեն սպի