შენ ხარ ვენახი, ახლად აყვავებული,
ნორჩი კეთილი, ედემს შინა ნერგული,
(ალვა სუნელი, სამოთხეს ამოსული,)
(ღმერთმან შეგამკო ვერვინა გჯობს ქებული,)
და თავით თვისით მზე ხარ და გაბრწყინვებული.
Shen khar venakhi, akhlad aqvavebuli.
Norchi ketili, Edems shina nerguli.
(Alva suneli, samotkhes amosuli.)
(Ghmertman shegamko vervina gjobs kebuli.)
Da tavit tvisit mze khar da gabrtsqinvebuli.