I
Я жыццёвыя ўдары ўсе прымаў, трымаў
Убаку я ніколі не стаяў, усе цяжкасці трываў!
Руку дапамогі падаваў заўжды
Тым, каму было не абмінуць бяды
Лёс правёў мяне па сцежцы праз гады, сюды.

Пр:
Мой зорны час настаў – праз агонь, ваду!
Мой зорны час настаў! Скрозь цемру я прайду!

Пр:
Аддаваўся цалкам я калі кахаў, любіў.
На калені я не падаў, не стагнаў, нічога не прасіў.
Крокаў не рабіў убок, альбо назад,
Мейсца не было ў маіх вачах слязам
І заўсёды вёў адказ свой тут і там, я сам!

Пр:
Мой зорны час настаў – праз агонь, ваду!
Мой зорны час настаў! Скрозь цемру я прайду!