Af en toe laat ik niet zien wat ik denk 
En af en toe verraad ik mijn eigen gevoel 
Wat ik zeg klinkt niet als wat ik bedoel 
Schreeuw het uit, voor ik me weer bedenk 

Veel te vaak was het dit hart dat verloor 
En veel te vaak blijft mij de pijn niet bespaard 
Leg het bloot, breek mijn verzet en dring door 
Tot de kern, kwetsbaar, verscholen, bezwaard 

Meer dan je nooit meer zal zien 

Hier sta ik, stil, naakt 
Waar ben jij, mijn hoop 
Ga niet weg, niet nu 
Is het al te laat? 

Zeg nu dit, zeg "alles is voor niks" 
Dat wat komt, vergaat zoals de rest 
Elke stap draagt bij aan weer een val 
Elk begin is schuldig aan het eind