Жәүдіреген көзің сенін жақұт дер ме,
Қолаң шашың тербеліп, бұраң белде.
Қызғалдағым қызықтап тұрғандайсың
Құралайдай керіліп күрең белде .

Жансая қыз, көзің неткен мөлдір еді!? 
Күлгенде жүзіңнен шуақ төгіледі.
Нұр бейнеңнен сенін сәуле таралғандай                     Қарай берем саған көзімді ала алмай

Күлкің қандай?
Саф алтын сыңғырындай.
Жүзің айдай көзіңде сырғығандай
Үнің балдай
Бұлақтың сылдырындай
Сағынышым сағымның бұлдырындай