უხმოდ მივყვები ქუჩის ნაპირებს,
შენზე ფიქრებმა გამინაპირეს
ალბათ დღეს ისევ წვიმას აპირებს
თავიდან, სევდამ დაშალა გრძნობების სახლი

მაგრამ ჩვენ ვიწყებთ შენებას ახლის,
ეხლა ვხვდები, რომ შენი დაკაგვა არ მინდააა
ისე მომწყურდი როგორც არასდროს
შენი უმანკო თვალების ხილვა მომიიინდააა.....

რატომ მითხარი შენი ვიქნები, ვეღარ ვახერხებ
თავის დაღწევას ოომიიდან... მერე მუზებიც
გაფრინდებიან შორს... და ჩემს მაგივარად 
დაელოდები სხვას....

შენი თვალები ისევ სიყვარულს მთხოოვს....
რომარ ვეკუთვნი აღარც საკუთარ ტააავს...