Соловьи привыкли
Воду пить с рябины
Мои страдания закончились бы,
Если б я с тобой поговорила.

Припев:
Эх, ноют, ноют, ноют,
Ноют обе мои руки.
Но почему же ноет, почему горит
Моё сердце?
2.
Я к речке выложила мосток
Из отборной берёзы,
Я бы к тебе полетела
Щебеча, как птичка.
3.
Вода в речке рябит,
Если в середине отмель.
Что в воду положишь – всплывет,
Если нам суждено быть любимыми.

Сандугачлар ияләшкән 
Су эчәргә миләштән.
Кайгыларым бетәр иде
Сине күреп сөйләшсәм.

Эх, тала, тала, тала,
Тала ике беләгем.
Нигә тала, нигә яна
Икән минем йөрәгем?

Агыйлделгә басма салдым
Каенын сайлап кына.
Яннарына барыр идем
Кош булып сайрап кына.

Эх, тала, тала, тала,
Тала ике беләгем.
Нигә тала, нигә яна
Икән минем йөрәгем?

Агыйделкәйне кичкәндә
Җырлыйм ишкәк ишкәндә.
Өзелә үзәк, яна йөрәк
Җаныем искә төшкәндә.

Эх, тала, тала, тала,
Тала ике беләгем.
Нигә тала, нигә яна
Икән минем йөрәгем?

Агыйдел суы тирбәлә
Уртасында сал булса.
Суга салсаң, калкып чыгар,
Безгә насыйп яр булса

Эх, тала, тала, тала,
Тала ике беләгем.
Нигә тала, нигә яна
Икән минем йөрәгем?