Մի օր սիրտս քեզնից նեղացավ,
Թողեց հեռացավ, անհիմն...
Մոտիկ մարդու սուտը ճիշտ դարձավ,
Կյանքս դառնացավ, անհիմն...

Մեզ բաժանողի սրտում հիմա մի "տոն" է տես,
Ավելին ասեմ, նա քեզ համար դարձել է կյանքի կես...

[կրկներգ]:
Ուշացել եմ ես արդեն, իմ սխալը ոնց հարթեմ,
Թե կուզես երդվեմ, որ սիրում եմ միայն քեզ...
Ուշացել եմ ես արդեն, առանց քեզ ես ոնց ապրեմ,
Ոնց սրտիս խաբեմ, որ սիրում եմ միայն քեզ...

Սիրել եմ... կսիրեմ...
Սիրել եմ... կսիրեմ...

Ամեն անգամ իրար տեսնելիս,
Շփոթվում ենք միշտ, անձայն...
Թե իմ, թե քո սիրուց խոսելի,
Համարում ենք այն անցյալ...

Իմ հպարտությունն ինձ խանգարեց, որ քեզ ներեմ,
Իսկ հիմա շատ ուշ է, չեմ կարող քեզ ետ բերել...

[կրկներգ]

Ուշացել եմ ես... ուշացել եմ ես...

Սիրել եմ... կսիրեմ...
Սիրել եմ...