Կապույտի մեջ, կապույտի մեջ - արևի ոսկին:
- Քնիր, քնիր, կապույտ աղջիկ , չզարթնես ծեգին:
Կարապները լճերի մեջ, ջրերի վրա
Դեռ քնել են, դեռ նիրհում են, կարթնանան հիմա:
Ու զանգերը ղողանջում են` կարկաչուն, հնչուն,-
Փախցնում են աստղերի չուն և կանչում, կանչում:
Խաչը զանքի, երգը զանգի,- կապույտում վերջին.
Զարթիր, զարթիր կապույտ աղջիկ ու նայիր խաչին...
Նա ոսկի է, երկինք նետած մի կտոր ոսկի.
Նա - մի երազ, ոսկի միրաժ արթնացած խոսքի: