Pierwszy podmuch wiosny budzi lęk. 
Porcja ciepłych złudzeń przenika do serc. 
Ptaki oszalałe [bad word] #261; z drzew. 
Mocniej czuję każdy mały smak 
i żal, każdy strach 
i gniew. 

Ile jeszcze we mnie wiary, 
Ile jeszcze we mnie samym sił, 
Na nowe dni, ile szans. 
Ile jeszcze we mnie wiary, 
Ile jeszcze we mnie samym sił, 
By dalej żyć w taki czas. 

Obezwładniająca siła dnia, 
Siła, z jaką w miastach, odradza się maj. 
Chciałoby się zacząć jeszcze raz, 
Chciałoby odnaleźć zmarnowany czas, 
Utracony blask. 

Ile jeszcze we mnie wiary, 
ile jeszcze we mnie samym sił 
na nowe dni, ile szans. 
Ile jeszcze we mnie wiary, 
ile jeszcze we mnie samym sił, 
by dalej żyć w taki czas.