სიყვარულმა დამაბერა და აღარაა ვდარდოობ ,
 ჩემი გოგო გაიქცა და აღარაა ვნატროობ
როდის იყო შენი სუნი ჩემის ტოლა
როდის იყო  გაზაფხულზე თეთრად თოვდაა
ამ უცნაურმა ფიქრებმაა , ლამის ლოთობა დაიწყოს
ღამეს ვუმღერდი შენს გარდა , სანამ ფიქრები გაიყო
ღამით წვიმდა სიყვარული ლამის წარღვნა დაიწყოს 
ორი წელი ვიარე და მერე გზები გაიყო
გადაივლის მთვარე თავზე დამათენდება 
ჩემი სულის სუნი მაინც მაინც არ ბერდებაა
თუ დღეს ისევ ალაგ ალაგ მზე გამათბობს
სულ იცოდე ჩემი გული არ გღალატოობს
ცრემლიანია მთაწმინდა ღამის ქუჩები სველია
ერთი პატარა გოგონა ამ სიყვარულის მსხვერპლია
მოგიგონეს და გიმღერეს განა ასე ძნელია
ცრემლები არ დამანახო ვარდის ფურცლები ჯობიაა