Жаздағы жылы нөсердей,
Мұншалық ғашық етердей, кім едің?
Дауыл боп соғып өтердей,
Тынышымды ұрлап кетердей, кім едің?

Қайырмасы:
Көрмесем, күнім, жабығам,
Көруге дәйім асығам.
Тастамашы жерге сөзімді,
Мендегі қойшы төзімді,
Ұқпадым бірақ мұң толы көзіңді.

Төбемнен төніп бұлтты аспан,
Сырыңды сенің ұқпастан, жүрмін-ау
Күтудің жолы тым ұзақ,
Өтуде күндер зымырап, түн мынау