შენ ხარ ვენახი, ახლად აყვავებული,
ნორჩი კეთილი, ედემს შინა ნერგული,
(ალვა სუნელი, სამოთხეს ამოსული,) 
(ღმერთმან შეგამკო ვერვინა გჯობს ქებული,)
და თავით თვისით მზე ხარ და გაბრწყინვებული.