Jak rozmawiać trzeba z psem ~

Wy nie wiecie, a ja wiem,
Jak rozmawiać trzeba z psem, 

Bo poznałem język psi,
Gdy mieszkałem w pewnej wsi. 

więc wołam: - Do mnie, psie!
I już pies odzywa się. 

Potem wołam: - Hop-sa-sa!
I już mam przy sobie psa. 

gdy powiem: - Cicho leż!
Leżę ja i pies mój też. 

Kiedy dłoń wyciągam doń,
Grzecznie liże moją dłoń. 

I zabawnie szczerzy kły,
Choć nie bywa nigdy zły. 

Gdy psu kość dam - pies ją ssie,
Bo to są zwyczaje psie. 

Gdy pisałem wierszyk ten,
Pies u nóg mych zapadł w sen, 

Potem wstał, wyprężył grzbiet,
Żebym z nim na spacer szedł. 

Szliśmy razem - ja i on,
Pies postraszył stado wron, 

Potem biegł zwyczajem psim,
ja biegłem razem z nim. 

On ujadał. ja nie.
Pies i tak rozumie mnie, 

Pies rozumie, bo ja wiem,
Jak rozmawiać trzeba z psem.  

Jan Brzechwa