Yine yüzünden düşen bin parça. 
Dalıp dalıp uzaklara iç çekiyorsun. 
Eğer bıçak kemiğe dayandıysa, 
Niye bu amansız acıya göz yumuyorsun. 

Akıl karı değil ızdırabın böylesi. 
Bu aşk değil esaretin ta kendisi. 

Ben senin yerinde olsam, 
Ufak ufak uzarım durmam, 
Pılımı pırtımı toplar giderim,
Bakmam gözyaşına bakmam, 
Bir dakika bile katlanmam, 
Sevene zulüm edeni, ezer (yakar) geçerim. 

O halden anlamıyor, umursamıyorsa, 
Sen niye üzülüp kahroluyorsun, 
Bu sonucun vebali onun boynuna, 
Bırak inceldiği yerden kopsun.