Prawie wszystko,
I nie więcej i nie mniej,
Patrząc w lustro,
Pytam siebie kim mam być,
Kim powinnam być?
Czasem szczęście,
Cicho przejdzie przez mój próg,
Miłość częściej,
Tak uparcie wciąż,
Kroczy inną z dróg,
Jakąś inną z dróg.
Po to, by
Nie w porę zaskoczyć mnie,
W pół słowa, rankiem we mgle,
Zgubiona spóżnia się.
Całkiem naga,
Lecz ubrana w kropli ślad,
Codziennie,
Swój odwracam wzrok,
Od otwartych drzwi,
Nikt nie stoj w nich.
No, a Ty?
Nie w porę zaskoczyć mnie,
W pół słowa, rankiem we mgle,
Zgubiony spóżniasz się.
Nie w porę zaskoczyć mnie,
W pół słowa, rankiem we mgle,
Zgubiony nie ma cię.