Sonbaharda yaprak dökümü gibi
Başlar ayrılığın tüm halleri
Biraz senden gider biraz ondan gider
O kadar büyük emek uçar gider

Her sahnesi bir ayrılık filmi
Çoktandır bu aşkın tüm halleri
Ben hep bir köşeden sessizce izleyen
Sen ise bir kalemde silip giden

Kabullenmek çok zor olsa da
Bu kez gerçek şu ki

Bir ben bir İstabul kaldık
Bu gece öksüz kaldık
Acıdan geçen hikayemde
Beraberce yandık

Sen yoktun İstanbul vardı
Derdime hep ortaktı
Bu gece bir kadeh bana
Bir kadeh de İstanbul'a
Hüznün dibine vura vura
Seni unutacağım

Yine ben ve İstanbul kadık
Bu gece öksüz kaldık
Zamansız biten hikayemde [bad word] kahramandık

Sen yoktun İstanbul vardı
Bana hep o yoldaştı
Bu gece bir kadeh bana
Bir kadeh de İstanbul'a
Hüznün dibine vura vura
Seni unutacağım