Kali mnie budzie sorak ź niečym, ci navat piaćdziesiat 
Ja budu žyć pa-čałaviečy, plonna pracavać 
Ja zapalu andu śviaču i krasamoŭna pamaŭču 
I ŭsio tady pačnu z nula, lalalalala 

kali mnie budzie tryccać vosiem, ja skažu »OK!« 
ciapier ja ŭžo zusim darosły, nia toje, što raniej 
usio šmatznačna i jarčej, niama začynienych dźviarej 
usio jak treba tolki mnie, jejejejeje 

kali mnie budzie dvaccać dzieviać, a moža dvaccać piać 
ja budu i kachać i vieryć, maryć i žadać 
zbuduju svoj ułasny śviet, jaki razburycca ŭšćent 
i budzie vypita da dna, nanananana 

kali mnie budzie vasiemnaccać, moj ulubiony ŭzrost 
ja budu sam sabie zdavacca starejšym, čym ja jość 
u vačach sonca i tuman, prajści praz kryŭdu i padman 
i padać z vyšyni uniz – voś taki kapryz 

kali mnie jašče nia budzie, budu tolki ja 
i budzie travień, budzie studzień, nieba i ziamla 
ja nie ab čym nie paprašu, adkryju serca i dušu 
i na [bad word] palaču i na ŭvieś hołas zakryču 

mama, tata, heta ja! 
nieba sonca i ziamla 
mama, tata, ja lublu 
nieba, sonca i ziamlu